Vivir

Cando a vida te vai afacendo a ver a miseria de perto, e a ila transformando en dignidade e en xustiza, cando a vida che concede a graza de poder contribuír a resolver problemas, por veces chegas a pensar que xa non hai nada capaz de sorprenderte.

Pero a vida non deixa nunca de sorprendernos. E, lonxe de permitirnos dicir que sabemos resolver problemas sociais, a penas nos deixa considerar que estamos acompañando ás persoas que os sofren. Por veces, toman decisións acertadas, conseguen recursos, contan co noso apoio, con esa fe inquebrantable nas capacidades da xente, e con redes de apoio no seu contorno… e teñen algún éxito na vida. Son cousas pequenas, que poden parecer insignificantes, pero que apuntan na dirección da transformación persoal, do equilibrio social e de algo que semella felicidade. Pero outras veces, seica  non existen fíos dos que tirar, o chan falla baixo os nosos pés e tamén debaixo dos seus, as persoas carecen de confianza nas súas posibilidades e fan que tamén nós comecemos a desconfiar.

Daquela, aparecen pequenas raiolas que fan albiscar a esperanza. Non solucionan nada, pero permiten con poidamos continuar ese camiño compartido.

Vivir.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s