Que bonito é Panamá

51eiFm6rZ-LEn 1978 o escritor alemán Janosch publicou a súa obra Oh, wie schön ist Panama (Oh, que fermoso é Panamá) un conto infantil no que os seus protagonistas, Oso e Tigre, saen á procura da terra dos seus soños. Na fábula, logo de percorrer a súa bisbarra e atopar outros animais e facelos partícipes da súa busca, regresan ao punto de partida, pero convencidos de que chegaron a Panamá a terra dos seus soños.

Os papeis de Panamá amosan que a procura dun paraíso soñado que coincida co propio fogar pero que apareza transfigurado por unha completa exención fiscal é un soño compartido por políticos, millonarios, famosos e criminais.

Que lonxe estamos das prédicas fundacionais do liberalismo no que o diñeiro equivale ao traballo, convertido nun valor de cambio; e de que o capital está ao servizo da creación de emprego e de riqueza dos países. No capitalismo global o que contan son os beneficios empresariais e, por que non, os individuais. Pero calquera participación nun esforzo colectivo e compartido aparece como un atranco que cómpre superar. É a negación de calquera forma de solidariedade. E non pensemos que solidariedade é unha forma de chamar ao sentimentalismo. Estamos falando daquilo que nos fixo humanos e nos mantén como humanos: a capacidade de construír colectivamente un fogar no que sentirnos seguros e desde o que proxectar o noso futuro persoas e social.

Advertisements

One thought on “Que bonito é Panamá

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s